Μην απορείς, μητέρα (Ανέστης Ευαγγέλου)

Μίκης Θεοδωράκης: Μανούλα μου, ο γιόκας σου (ορχηστρικό)
(μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης / δίσκος: Χρυσοπράσινο φύλλο (1966))

Μην απορείς, μητέρα

Μην απορείς, μητέρα, μην τρομάζεις
τούτα τα ποιήματα διαβάζοντας. Θα τα βρίσκεις, βέβαια,
λίγο στενάχωρα, σάμπως να θέλουν
από τις λέξεις μέσα να βγουν. Ίσως, ακόμα,
το γιο σου μέσα τους να μην αναγνωρίζεις. Κι όμως
δικά του είναι, μητέρα· αυτόν εικονίζουν.
Πάσχουν κι αυτά όπως κι αυτός από ασφυξία,
χάνονται μέσα τους, γυρίζουν, επιστρέφουν,
πάσχουν να βγουν από τις λέξεις όπως κι εκείνος
πάσχει να βγει από το πετσί του μέσα.

Μην απορείς, μητέρα, μην τρομάζεις· προ παντός
μη σε κυριέψει απελπισία· κάτι στηρίζει
το γιο σου, που εσύ δε βλέπεις:
μέσα του, από τα πόδια ως την κορφή, είναι μια κολόνα
που τον στυλώνει, τον κρατά μ’ όρθιο το κεφάλι,
που τον ψυχώνει, βήμα με βήμα, αγκώνα με αγκώνα,
μέσ’ απ’ ερείπια ν’ ανοίγει δρόμο και να προχωράει.

Από τη συλλογή Περιγραφή εξώσεως (1960)

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Ανέστης Ευαγγέλου, Τα ποιήματα (1956-1986) [Θεσσαλονίκη, εκδ. Παρατηρητής, 1988)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Ανέστης Ευαγγέλου

Καθώς μέσα στο χρόνο προχωρείς (Ανέστης Ευαγγέλου)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Εμείς που μείναμε
(τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού & χορωδία / δίσκος: Νυν και αεί (1974))

Καθώς μέσα στο χρόνο προχωρείς

Καθώς μέσα στο χρόνο προχωρείς και βλέπεις
μέρα τη μέρα να πληθαίνουνε τα ερείπια,
να πέφτουν ένα ένα τ’ αγκωνάρια
που απάνω τους είχες χτίσει τη ζωή σου,
καταλαβαίνεις ολοένα πιο πολύ, διδάσκεσαι,
πως μόνο εσύ τον ορίζεις το χώρο σου:
είναι δικά σου τούτα τα ερείπια κι είσ’ εσύ
που πρέπει να σηκωθείς, να πάρεις
νερό και λάσπη, με τα ίδια
υλικά να ξαναχτίσεις τους τοίχους σου.

Τώρα που βλέπεις καθαρά, που ξέρεις επιτέλους
πως από πουθενά βοήθεια δεν μπορείς να περιμένεις.

Από τη συλλογή Περιγραφή εξώσεως (1960)

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Ανέστης Ευαγγέλου, Τα ποιήματα (1956-1986) [Θεσσαλονίκη, εκδ. Παρατηρητής, 1988)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Ανέστης Ευαγγέλου

Φωτογραφία & τίτλος ιστολογίου

α. Νέα παραλία Θεσσαλονίκης: φωτογρ. Γιώργος και Γιάννης Ζαρζώνης, εκδ. Ζαρζώνη
β. «Είναι πολλά τ' αδέρφια μου. Δεν είμαι μόνος.»: επίλογος του ποιήματος του Ανέστη Ευαγγέλου «Είναι πολλοί» από τη συλλογή «Μέθοδος αναπνοής» (1966) [πηγή: Translatum]

Αρχείο

Kατηγορίες

Σημείωσε τη διεύθυνσή σου για να γίνεις μόνιμος αναγνώστης του ιστολογίου και να ενημερώνεσαι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για κάθε νέα δημοσίευση.

Μαζί με 1.062 ακόμα followers

Στατιστικά

  • 4,500 hits

Πνευματικά δικαιώματα

Creative Commons License
Poetry of Thessaloniki: Anthology by Vicky Papaprodromou is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Based on a work at www.translatum.gr.

Αρέσει σε %d bloggers: